- Published on
Vroeger maakte ik, als aanloop naar een nieuw werkstuk, mijn illustraties en kalligrafie op stukjes papier om die uit te proberen (zie hieronder). Daarna kopieerde ik ze op mijn uiteindelijk papier en gooide de stukjes papier weg. Elke keer dat ik de papiermand leegde vond ik het erg dat ik deze schetsen niet kon bijhouden.
In the past, I noticed that when starting a new piece of work, I'd try out some of the illustrations or lettering on bits of paper (see below). Then I'd copy them on the final piece and throw the try-outs away. Every time I'd empty the bin, I would almost feel sorry not to be able to keep these roughs.
In the past, I noticed that when starting a new piece of work, I'd try out some of the illustrations or lettering on bits of paper (see below). Then I'd copy them on the final piece and throw the try-outs away. Every time I'd empty the bin, I would almost feel sorry not to be able to keep these roughs.
Op een dag kocht ik een schetsboek maar al snel besefte ik dat ik niet van het formaat hield en van het feit dat het reeds gebonden was. Het was ongemakkelijk om er in te werken, vooral omdat ik linkshandig ben. Hoewel ik schrijf met mijn rechterhand, maak ik al mijn illustraties met mijn linkerhand.
One day, I bought myself a sketchbook but soon I realized I didn't like the size of the book and the fact it was already bound. It was so uncomfortable to use, especially since I am a lefthander. Although I write with my right hand, I do all my illustrations with my left hand.
One day, I bought myself a sketchbook but soon I realized I didn't like the size of the book and the fact it was already bound. It was so uncomfortable to use, especially since I am a lefthander. Although I write with my right hand, I do all my illustrations with my left hand.
Toen kwam ik op het idee om mijn eigen accordeonboekjes te fiksen uit stroken papier (75 cm x 14 cm - in drieën gevouwen) en op die manier een "schetsboek" te maken (zie hieronder).
I thought it would be more fun to make my own concertina books out of strips of paper (75 cm x 14 cm - folded in three) and produce a "sketchbook" (see below).
Dat was vijftien jaar geleden. Het idee van de schetsboeken is stilletjes aan verdwenen met de jaren. Tegenwoordig zijn het meer dagboekjes geworden. Ik werk in elk boekje rond één thema : de zee (zie hieronder), een kleur, een seizoen, een vakantiestad, honden en katten ...
That was fifteen years ago. The idea of just making sketchbooks has somehow disappeared over the years. Nowadays they are more like diaries, working on one theme in each book: this can be the sea (see below), a color, a season, a holiday town, dogs and cats ...
That was fifteen years ago. The idea of just making sketchbooks has somehow disappeared over the years. Nowadays they are more like diaries, working on one theme in each book: this can be the sea (see below), a color, a season, a holiday town, dogs and cats ...
Zoveel jaren later is boekje n° 43 bijna af!
After so many years, book number 43 is nearly finished!
After so many years, book number 43 is nearly finished!
Je weet dat ik je accordeonboekjes bewonder. Voor mij zijn ze stuk voor stuk als diamantjes... elk met zoveel uitnodigende facetjes... warme uitnodigingen om telkens anders naar de dingen te kijken. Zoiets moois creëren, tja, daarvoor moet je echt een kunstenares zijn (met een grote K). Hoedje af. Succes met nummer 43! Van harte. Hilde
Lie(f)s.
--en 43 stuks, petje af!--