Deze voorwerpen waren gedurende vele jaren het borduurmateriaal waar ik dagelijks mee werkte: meer dan de moeite waard dus om ze te vereeuwigen in mijn schetsboek. Dit was een van de eerste tekeningen waarbij ik een fijne zwarte stift gebruikte. De ontdekking dat je met een stiftje even goed kan tekenen als met een potlood was voor mij heel belangrijk want sedertdien zijn ze  onmisbaar geworden op mijn tekentafel!

These items have been my daily embroidery material for over many many years: worthwhile to commemorate them in my sketchbook. This was one of the first drawings where I used a black fineliner.  An important discovery for me. Since then, my black fineliners have become indispensable on my drawing board!

Bladzijde uit een boekje van alweer 9 jaar geleden / Page from a book of  9 years ago.

Werkje (verkocht) uit 2009 met een mooi gedicht van onze Vlaamse dichter Herman De Coninck over fluitenkruid, het plantje dat ik elk jaar in de vroege lente met een warm gevoel zie terugkomen langs beken, bosranden en heggen. Prachtig in grote wolkenboeketten!

Piece of work (sold) of 2009 with a beautiful poem from our Flemish poet Herman De Coninck about cow parsley, a plant that gives me a warm feeling, every year in early spring, when it appears along ditches, woods edges and hedges. Beautiful in large clouds of bouquets! 

En hier dan eindelijk de foto van de afgewerkte tekening (46 x 46 cm). De pennetjes zijn getekend met een fijne zwarte stift in twee diktes: 0,05 en 0,1. De tekst onderaan de pennen is geschreven met een Brause-pen en daar heb ik wat moeten smokkelen met de spatiëring om alles mooi in blokvorm te passen. 

And here's a picture of the final piece (46 x 46 cm) The pens are drawn using a black fineliner in two different widths : 0.05 and 0.1. The text below the pens is written with a  Brause and I had to cheat a little with spacing to get everything nice into a block shape.

Hieronder verschillende voorontwerpen in mijn schetsboek. Uiteindelijk koos ik voor een sobere opbouw.
​
Below: different preliminary drafts in my sketchbook. Eventually I opted for a simple structure.

Afwerking: uren en uren tekenen en opvullen. Ik voelde me weer een kind, bezig in haar kleurboek. Het helpt beslist om stress te verlichten! Lees voorgaande posts over het 'pennenwerk'  hier en hier en hier en hier.

Working on the final piece: hours and hours of drawing and filling in. Made me feel like a kid again, colouring in her colour book. It definitely helps to relieve stress! See previous posts concerning the 'pens' work here and here and here and here.

 Et voilà :)

Dit is een detail uit een accordeonboekje van enkele jaren geleden. Ik maakte het direct na het lezen van 'Het Huis met de Geesten' van Isabel Allende. Ik zou meer levens moeten hebben om alle boeken die mij inspireren op deze manier te verwerken! Ik herlees momenteel met heel veel plezier 'Anna Karenina' van Leo Tolstoy. Dit boek smeekt om een verklarende bijlage, met tekst en illustratie, om wegwijs te raken in die grote hoeveelheid aan karakters en hun onderlinge correlaties. Misschien, ooit ...

This is a detail of a concertina book I made a few years ago. I put it on paper right after reading 'The House of the Spirits' by Isabel Allende. I should have more than one life to do the same for all the books that inspire me! At the moment, I'm rereading with great pleasure "Anna Karenina" by Leo Tolstoy. This book begs for an  explanatory annex, with text and illustrations, to understand the multitude of characters and their correlations. Maybe, someday ...

Bladzijde uit een van mijn concertinaboekjes: twee gedichten waar ik van hou, één in het Nederlands en één in het Engels.  
En natuurlijk de onvermijdelijke illustraties. 
​
Page from one of my concertina books: two poems I love, one in English and one in Dutch. And of course  the inevitable illustrations. 

Ik heb verder gewerkt aan de vuurtorens. Niet zeker of dit projectje  nu af is of niet. Ik heb wat tijd nodig om erover na te denken. Gelukkig hangt mijn leven er niet van af :) De laatste stukjes van de puzzel zijn altijd de moeilijkste: er is nog wat plaats over en ik moet overwegen: vul ik die op of laat ik het zoals het is?

I continued to work on the lighthouses. Not sure if it's finished or not yet. I need some time to think about it. Luckily my life does not depend on it :) The last bits of the puzzle are always the most difficult ones: there's some space left and I have to consider: do I fill it up or do I leave it as it is?